SRPRS.ME – MADPAC ging naar Schiphol en liet zich verrassen

Door Daan Krikke

Je wilt een weekendje weg en nog voor het boeken slaat de stress al toe. Je wordt geestelijk gestoord van alle hippe bars waar je geweest móét zijn. Of dat ene toffe onmisbare restaurant en natuurlijk alle andere plaatselijke attracties. Zeurt moeder de vrouw dat je niet spontaan genoeg bent? Zin in spanning en avontuur? Surprise jezelf, surprise the ol’ ball and chain en boek een surprise-reis via srprs.me. MADPAC’s Daan probeerde het uit.

Het concept is even simpel als briljant. Je gaat op reis en weet pas op Schiphol waar naartoe. Er zijn zes verschillende type trips te boeken: Adventure, Broke, Sunsation, Multi City (meerdere toffe steden in een paar dagen, waarbij steeds op de luchthaven je volgende bestemming bekend wordt gemaakt) en City Worldwide. Voor MADPAC ging ik op City Trip, zónder dus te weten naar welke stad precies. Een blind break noemen ze het.
20
Wat je wel weet: deze keer geen Londen, Barcelona of Parijs. Een week van tevoren kun je op je eigen webpagina wel alvast het lokale weer checken, zodat je niet met je Havaianas in een koud en modderig Gdansk staat. Je krijgt een enveloppe thuisgestuurd met daarop vier krasvakjes die je op Schiphol open mag krassen. Het kan natuurlijk al eerder maar kom op, je bent een grote jongen en je kunt best nog even wachten… Na de grote onthulling ontvang je een mail met je hotel en reisschema.

Opa vertelt
Tijdens mijn eerste grote reis (11 jaar geleden, dus opa vertelt…) had ik een ticket heen, een ticket terug, zes maanden en €1.800. Tijd van mijn leven! En dát gevoel haalt Srprs.me weer even terug. ‘You’ll go wherever you’re meant to go‘, staat in grote letters op de oranje briefkaart die een week van tevoren op de mat lag te wachten. ‘De bestemming is een verrassing, de vakantie die maak jij’ staat er op de binnenkant te lezen, met een handgeschreven geeltje erop geplakt met de opdracht vrijdag om 8.30 uur op Schiphol te zijn. That’s all you know. En misschien that’s all you need to know. Ik hou er wel van om ergens te komen en geen idee te hebben hoe alles in het land werkt, waar het leuk is en hoe je in godsnaam bij je hotel komt.

Gummiberen en brain farts
Flash forward naar vrijdagochtend 8.30 uur op Schiphol. Spannend. Zometeen weten we het. Er zijn, gebaseerd op het weer, allerlei steden de revue gepasseerd. En dat is nog maar de helft van de pret. Nog voor je überhaupt in het vliegtuig zit, ben je al een week bezig met je onbekende vakantie. Het zal tussen de 12 en 18 graden zijn dit weekend dus het zal wel niet Zuid-Europa zijn… Kopenhagen? Stockholm? Riga misschien? Riga is zeker geen Barcelona…  Oké, kop koffie drinken, muntje zoeken en krassen maar. Vier nummers staan onder de vakjes. Het heeft een beetje een Lotto-gevoel, maar dan met altijd prijs.

De code is 3471. Is dit al een hint? +34 is het netnummer van Spanje, toch?! 3471 wordt via smartphone ingevuld op onze persoonlijke pagina. Hier komt-ie. Jullie gaan naar…
2
Surprise, Wenen!
Wenen… Wenen? Wenen! Nog nooit geweest en ik weet er niets over. Wenen, Oostenrijk. Hebben ze daar de Euro? DING FLO…. yup. Goed. Het was een Keizerrijk, dat weet ik dan nog wel. Wij hadden vroeger drie videobanden thuis: Filofax, eentje met voor de helft De Gummiberen en de andere helft The Sound of Music en Sissi. En Sissi was de Keizerin van Oosterrijk… Al deze brain farts gebeuren in een halve seconde. We gaan naar Wenen, JODELAHITI!

Zodra de stad opdoemt worden al mijn ideeën (bedacht in de laatste drie uur) over Wenen waargemaakt. Grote, statige en ronduit kitscherige gebouwen. Het is er schoon en het is er rustig. Geen idee hoeveel mensen hier wonen (1.7 miljoen leer ik later). Toch maar even op Google Maps kijken waar Small Luxury Hotel Das Tyrol precies ligt (super centraal gek!), anders is het ook zo rommelig je hotel zoeken.
7
Ik krijg helemaal Josef en Maria-visioenen, minus de zwangerschap en ezel dan… Een kort loopje vanaf de busstop brengt ons al meteen langs allerlei highlights. Enorme paleizen, nog grotere parken, tot in de puntjes versierde poorten en gevels. Nice…

Het is leuk om niet te weten welk gebouw je nou precies passeert. Het geeft je de mogelijkheid alles zelf te ontdekken. Staat iets je aan, dan loop je naar binnen. Kan het je gestolen worden? Prima, wandel je lekker door. Geen moet, geen dwang. Tijd om te ontdekken en tijd om je te vergapen.

En: je komt nog eens ergens. Het centrum van Wenen blijkt niet al te groot te zijn, tenminste niet met de gebouwen die aanzien en bewondering afdwingen. Er lopen mensen in Lederhosen voorbij. Ach ja, Oostenrijkse fashion… En nog meer Lederhosen. En Lederhosettes. Verrassend genoeg niet alleen maar oude knarren maar hip volk met warrig haar en moeilijk veel gezichtsbeharing. Volgen die hap! Achter het Wiener Rathaus staan tenten en klinkt muziek. Een festival? Yup en niet zomaar een festival, maar een lokaal spijzenfestival. Wijn, bier en vlees. Dit is goed toeven. Nog geen drie uur in Wenen en het eerste Oostenrijkse biertje zit er in, prost!
8
Tirolerbabypakjes
Het centrum van Wenen is dus niet al te groot en dat heeft voordelen. Je belandt snel op de leukere plekken. Zowel lokale als toeristische. De Naschmarkt – op vijf minuten lopen van het hotel – is precies wat de naam doet vermoeden. Een markt van zo’n anderhalve kilometer lang waar je kruiden, groente en fruit van over heel de wereld kunt kopen. Er zijn stalletjes en leuke eettenten waar je tussen de opgedirkte Weners, jeugd en toeristen zit.

Onze aanrader: Neni. Goed eten op een perfecte plek om even een uurtje te zitten, om je heen te kijken en je voeten wat rust te geven. Op zondag wordt er nog een deel aan de markt vastgeplakt waar vooral rommel wordt verkocht. Een rommelmarkt dus. Misschien leuk als je nog oude munten, lelijk houtsnijwerk of Tirolerbabypakjes moet hebben.

Hipstermemo
Wenen staat natuurlijk bekend om de Wiener Schnitzel, dus die moet gegeten worden. Ik ben groot voorstander van onooglijke restaurants waar het eten simpel en perfect is. Bij Schnitzelwirt krijg je een schnitzel zo groot als een kind en verder niets, losse gerechten zijn bij te bestellen. De muren zijn geel, de bediening oud en de ambiance verre van hip. We delen de tafel met een stel die meer dan de helft van hun schnitzel mee naar huis neemt (goed kater ontbijt) en met lichte verwondering toekijken hoe wij ons een adervervetting eten. De schnitzel gaat op, de bovenste broekknoop los.

Een kleine wandeling om de spijsvertering op gang te helpen brengt ons naar een boekwinkel, Phil, om de hoek van het hotel. Een boekwinkel die open en druk bezet is om tien uur ’s avonds. In een verder bijna uitgestorven stad? Was ist los? Bier en wijn is los! Boekwinkel by day, bar by night. Ach, er kan best nog een afzakkertje in. Het publiek is hier, net als in de rest van Wenen, beschaafd. Geen gelal en gegooi met glazen maar rustig met elkaar praten onder het genot van zo’n fijn Oosterijks wijntje of een lokaal gebrouwen biertje. Ook hier hebben de hipsters de brouw-je-eigen-bier-memo gekregen. Wij blijven hier nog even uitbuiken.
5
Bron in de woestijn
Wenen is geen jonge stad. Na zo’n 40 uur hier is dit een veilige aanname. De straat wordt grotendeels bevolkt door chique dames met gekapt haar, net genoeg sieraden en chagrijnige gezichtsuitdrukkingen. Maar waar zijn de mensen met knotten, moeilijke baarden en lelijke broeken? Gisteravond hebben we ze toch echt gezien in Phil, onze nieuwe favoriete hangout.

Na een bezoek aan het prachtige Museumkwartier, waar je je ogen uitkijkt in het Kunsthistorisches Museum Wien (met een hoog Tussen Kunst en Kitsch gehalte) lopen we, na een nodige dosis modern kunst in het Mumok, een beetje doelloos verder. Er liggen mensen op de buitenbanken bij het Museumkwartier van de zon te genieten, mensen drinken hun Wiener Melange met Sachertorte op een terrasje en de sfeer is rustig en relaxt.

De gebouwen om ons heen blijven verbazen met hun rijkdom en versierdrift. En dan is daar, tussen alle pracht en praal, Hotel 25/7. Als een bron in de woestijn. Voor het hotel staat alles wat jong, hip en happening is. Onderin het hotel is op dat moment een vintage kledingmarkt gaande en in het hotel zelf hangen mensen op banken, stoelen en tafels. Sommigen verveeld op hun smartphone, anderen duiken in de ouderwetse photobooth of plunderen de giftshop. Het doet qua look and feel een beetje denken aan hotel Michael Bergen in Berlijn. Het blijkt hier bij navraag elk weekend feest te zijn, letterlijk. Onthouden deze plek dus.
1
Airbrush Michael Jackson
In het Weghuberpark, vlakbij Hotel 25/7, stuiten we op Burger de Ville, een Amerikaanse zilveren caravan waaruit ze hamburgers en bier verkopen. Dit is goud mensen, goud! In de zon met je hamburger en een biertje erbij. Ik wil nooit meer weg, maar de onrust knaagt. Er zijn vast nog duizend verrassingen te ontdekken in deze stad.

Zo weten we van bewegwijzeringsbordjes dat net buiten de stad (metroritje van zo’n 20 minuten) er een pretpark ligt, Prater.

Man man man, als je het over vergane glorie hebt. Op bijna elke attractie staat een geairbrushte Michael Jackson, dertien verschillende spookhuizen waar een meisje van vijf al gapend doorheen loopt, een stuk of wat achtbanen, een reuzenrad en heel veel enge beelden, onbedoeld. Prater is blijven steken in de jaren ’80 en het is te gek.

Zo zie je maar: als je je niet laat leiden door de plekken waar je heen moét, kom je op de plekken waar je naartoe wílt. Een kleine tip: ga op pad met cash geld. Oosterijk is net als Duitsland nog een echte cash-natie (hihi) en je kunt veelal niet pinnen…
4
Een surprise-trip, is dat leuk? Ja, volmondig ja! De spanning van het niet weten, alle voorpret en de moeite die het kost om niet als een privé-detective toch je bestemming te achterhalen dragen hieraan bij. Wij belandden in Wenen en hebben geen opera of Sissi gezien. Niet uit desinteresse, maar omdat er nog zoveel meer te zien en te beleven was. Je kunt heel goed op je telefoon, of via social media, zoeken naar leuke plekken, maar weer kunnen (ver)dwalen is een groot goed. Is Wenen een must do? Nu misschien nog niet. Je kunt hier prima heen als je 50+ bent. Het is niet de hipste stad in Europa, maar ik ben heel blij dat ik hier door srprs.me ben beland. Ik ben verrast, meegenomen in het moment en op plekken gekomen die ik makkelijk gemist had kunnen – maar niet willen – hebben. Surprise me? Yes please.

Ook zo’n toffe weekendbreak boeken? Kijk voor meer informatie en prijzen op srprs.me