Halloween top 5 – seriemoordenaars op vrije voeten

Door: Raoul Brandon

Wat is er enger dan een seriemoordenaar? Een seriemoordenaar die nooit is gepakt. MADPAC duikt de archieven in en brengt je op deze Halloween-dag de vijf engste maniakken die je je maar kunt bedenken.

We hebben ons wel beperkt tot onopgeloste seriemoorden van de afgelopen 100 jaar – dus nee, geen Jack the Ripper. Die kennen we nu zo langzamerhand wel. Wel een aantal andere illustere zaken die uiteenlopen van verontrustend tot ronduit bizar.

MADPAC-Cleveland_Torso_Murderer-2
De Cleveland Torsomoordenaar
Alias ‘The Mad Butcher of Kingsbury Run’. Slachtte tussen 1935 en 1938 mensen af in de omgeving van Cleveland. Slachtoffers werden altijd onthoofd, maar vaak hakte de moordenaar ook ledematen af. Zijn slachtoffers waren meestal zwervers waarvan de identiteit nooit is vastgesteld. Mede daarom is het bijna zeker dat hij meer moorden heeft gepleegd dan de 12 die officieel aan hem toegeschreven worden.

Schermafbeelding 2014-10-31 om 16.00.40
De Alfabetmoorden
Eigenlijk een dubbele zaak. Begin jaren ’70 werd in New York een drietal jonge meisjes verkracht en vermoord. Opmerkelijk was dat de slachtoffers allemaal een alliteratieve naam hadden: Carmen Colon, Wanda Walkowicz en Michelle Maenza. De moorden werden nooit opgelost en vormden in 2008 de basis voor de film The Alphabet Killer.

In 2011 werd in Nevada een oudere man uit New York gearresteerd voor een viertal moorden die eind jaren ’70 in Californië werden gepleegd. De slachtoffers waren prostituees die, je raadt het al, allemaal twee dezelfde initialen hadden, waarvan eentje ‘toevallig’ ook Carmen Colon heette. De arrestant, Joseph Naso, werd veroordeeld voor de moorden in Californië en wordt nog steeds gezien als mogelijke verdachte van de moorden in New York. Misschien dat deze zaak nog van de lijst onopgeloste zaken verdwijnt.

MADPAC-Monster_of_Florence-2
Het Monster van Florence
Eind jaren ’60 werd nabij Florence een buitenechtelijk stel bruut vermoord terwijl het zoontje van de vrouw achterin de auto zat. Zes jaar later werd een jong stel vermoord; het lichaam van het meisje was verminkt met steekwonden. Eerder die avond had ze een vriend(in) iets gezegd over een vreemde man waar ze bang voor was.

Begin jaren ’80 brak de zaak in alle ernst uit. Vijf jaar op rij werd ergens in de periode begin juni tot eind oktober een stelletje vermoord. In de meeste gevallen werden de lichamen van de vrouwen zwaar verminkt; in meerdere gevallen hadden de vrouwen eerder iets gezegd over een man die hen lastig viel. Na de laatste moord stuurde de moordenaar een brief ter uitdaging naar de aanklager die bij de zaak betrokken was, maar de moorden hielden op. In 1986 kwam een film uit van de Italiaanse regisseur Cesare Ferrario geïnspireerd door de gebeurtenissen.

DESALVO
De Wurger uit Boston
De “Boston Strangler” zou eigenlijk een opgeloste zaak zijn – er is immers een bekentenis. Maar klopt die wel? Vanaf medio 1962 tot begin 1964 werden 13 vrouwen in en nabij Boston het slachtoffer van de ‘Strangler’. In de meeste gevallen werden ze verkracht en vervolgens gewurgd. Opvallend is dat de dader een wel zeer brede voorkeur had, met slachtoffers in de leeftijdsgroep 19 tot en met 85. Een reden om te vermoeden dat het misschien om meerdere daders gaat.

Eind 1964, ruim een half jaar na de laatste moord, werd Albert DeSalvo gearresteerd op verdenking van verkrachting of poging daartoe. In de cel bekende hij de moorden te hebben gepleegd. Toch zijn er twijfels – DeSalvo wist veel details over de moorden maar sloeg ook de plank mis. Uiteindelijk gaf DNA-materiaal de doorslag en lijkt DeSalvo in ieder geval een aantal slachtoffers verkracht te hebben. DeSalvo overleed in 1973 in de gevangenis.

In 1964 kwam al een film uit geïnspireerd door de toen nog onopgeloste zaak, gevolgd in 1968 door een film met Tony Curtis als DeSalvo. En in 1969 brachten de Rolling Stones het nummer ‘Midnight Rambler’ uit, die gebaseerd is op de zaak.

MADPAC-zodiac_killer-2
De Zodiac-moordenaar
De ‘Zodiac Killer’ komt misschien wel het meest overeen met de seriemoordenaars die we uit films kennen. De naam komt voort uit de spotbrieven die de moordenaar naar de pers stuurde.

Tussen december 1968 en oktober 1969 werden 7 mensen het doelwit van de Zodiac-moordenaar, waarvan 2 de aanval overleefden. De dader stuurde herhaaldelijk brieven naar de pers met cryptogrammen waarvan hij claimde dat deze zijn identiteit zouden onthullen. Hoewel een deel van de door hem gestuurde cryptogrammen is opgelost heeft men nog steeds weinig aanwijzingen naar de identiteit.

Meest verontrustend is misschien nog wel de vraag of hij niet veel meer slachtoffers heeft gemaakt. In een opmerkelijke brief uit 1974 prees de moordenaar de film The Exorcist als satire. De afsluiting van het schrijven was een score: “Me = 37, SFPD (San Fransisco Police Department, red.) = 0.” Diverse films zijn gebaseerd op of verwijzen naar de moorden, waaronder de film Zodiac van David Fincher die we kennen van Alien 3 en Seven. Maar het bekendst is misschien nog wel de op de Zodiac-moordenaar gebaseerde seriemoordenaar die zichzelf ‘Scorpio’ noemt in de film Dirty Harry.